ΜΠΟΥΤΑΝ
Είχες το μαγαζί σου στα μακρινά δύσβατα όρη του Μπουτάν. Παράπηγμα
ξύλινο, στενό. Η σκεπή άγγιζε τον κρύο
,γαλάζιο ουρανό.Η βάση ακούμπαγε πέτρα σκληρή, σώμα και αίμα του Μπουτάν αιώνες
τώρα .Κυμάτιζαν πιο δίπλα οι σημαίες των προσευχών με τα συμβολικά τους χρώματα
.Και πέταγαν οι ευχές ,πήγαιναν νά βρουν
τους τρομακτικούς θεούς του αιθέρα ,το χιόνι της βουνοκορφής που ΄ναι απάτητο
από το μολυσμένο το ανθρώπινο ποδάρι. Μπροστά η ταμπέλα έλεγε τ όνομα και τη πραμάτεια
σου ,και δίπλα τα μαγάριζε όλα η διαφήμιση του ξένου αναψυκτικού.
Περνούσαν οι προσκυνητές με τα πολύχρωμα τους ρούχα,
κοκκινωποί και σκληραγωγημένοι, κορμιά ψημένα στη σκληρή δουλειά , με δόντια
λιγοστά και με πλατύ χαμόγελο στους σκληρούς βουνίσιους δρόμους , αλογατάρηδες
στο μονοπάτι του τσαγιού το ιερό .
ΤΑ ΟΡΥΧΕΙΑ ΤΟΥ ΑΛΑΤΙΟΥ
Γυναίκα, με βαρύ φορτίο στους λεπτούς σου ώμους σκαρφάλωνες το ανελέητο βουνό . Άσθμαινες πάνω στις άγονες πλαγιές .Έντομο εργατικό
ακούραστο τις όργωνες με γρήγορο αποφασιστικό ποδάρι.
Αχάραγα ,έκραζε ο
πετεινός , το κρύο τρυπούσε το κορμί σου.
Άφηνες το σκληρό σου στρώμα , το μωρό σου στη γριά τη μάνα σου να το νταντέψει
...δίπλα στη φτωχική φωτιά.
Ο δρόμος για το ορυχείο είναι μακρύς και δύσβατος, η νύχτα
είναι πυκνή μα δεν μπερδεύεται το βήμα σου. Το ξέρεις το βουνό κι αυτό σε ξέρει. Σε όλη σου την ζωή δεν
γνώρισες άλλο από το δύσβατο τούτο δρόμο ,το δρόμο του αλατιού. Τούτη είναι η
γενέτειρα η δική σου .Η μοίρα σ έριξε εδώ για να μαζώξεις το αλάτι .
Ορυκτό το ονομάζουμε οι διανοούμενοι της δύσης, το βάζουνε
για καρύκευμα στα επιτηδευμένα φαγητά τους, και τ’ απογεύματα πίνουν το τσάι
τους παρέα με τα δικαιώματα του ανθρώπου.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου